تقيّه

در اين باب نيز نظر او خلاف شايع است و آن را براي امام، در مقام بيان حكم، خلاف قرآن مي‌داند. بناءبراين احاديثي را كه ائمه (ص) در برخي مسائل گفته‌اند و نظر آنها با اهل‌سنّت يكي بوده است، چون در مقام بيان حكم بوده‌اند، نمي‌توان حمل بر تقيّه نمود و بايد به آنها عمل كرد. زيرا اگر امام از بيان حكم پروا داشته باشد، از مقام امامت ساقط مي‌گردد.[i]
 
[i]  ـ ر.ک. چند گفتارـ گفتار سوم: تقيه.