دفتر نشر آثار علامه حکیم سید محمد جواد موسوی غروی

کد : 614
تاریخ انتشار : 1392/07/09

نوع حكومت

وي اصول قرآن را مخالف و در تقابل با مباني دموكراسي نمي‌داند، ولي معتقد است در جوامع عقب‌افتاده، «رأي اكثريت» غالباً به نفع هوچي‌گران وعوام‌فريبان بوده و منجر به انزواء و طرد انديشمندان و نخبگان از عرصة تصميم‌گيري‌هاي كلان شده است. در همين چهارچوب براي آزادي قلم و بيان براي همة اقشار و انواع افكار از مؤمن تا كافر، اعتبار ويژه قائل است و آن را از لوازم دموكراسي و از ضروريات غلبه عدل بر ظلم، و آزادي بر استبداد مي‌داند. هم‌چنين با استناد به آيات كتاب خدا و سنت قطعيه رسول (ص) به اثبات اين معني پرداخته كه قرآن نه تنها با حقوق شهروندي مخالف نيست، بلكه عميق‌تر و دقيق‌تر از هر متن ديگري به دفاع از آن پرداخته است.[i]
 
[i]  ـ ر.ك. مباني حقوق در اسلام ـ فصل ششم: حقوق ملت و دولت/ نماز جمعه ـ ذيل عنوان تشيع و آزادي قلم و بيان.
ارسال نظر
*