دفتر نشر آثار علامه حکیم سید محمد جواد موسوی غروی

کد : 2318
تاریخ انتشار : 1395/11/27

شتابان به سوی رفیق اعلی

به مناسبت درگزشت فرشتۀ بازرگان
سرکار عالیۀ مجلله؛ خانم ملکۀ طباطبایی؛
همسر باوفای مهندس مهدی بازرگان؛
 
ای الگوی بی مثال و ای بانوی استوار، حک شده بر جبینِ دفترِ آزادی خواهان؛ بی‌تردید از دست دادنِ دختری به نام فرشته و همچون فرشته، ضایعه‌یی بس دردناک و رنج‌آور است که طاقتها را طاق می‌سازد؛ اما نه برای شما که همه عمر را در راه تعالی بخشیدن به فضائل اخلاقی ـ انسانی مصروف داشته‌اید، و از نفس و نفیسِ خود فداء نموده­اید، بی‌آنکه خم بر ابرو آورید، و پیوسته در معرض آزمون الهی بوده‌اید، و از همه سربلند گذر کرده‌اید.
مخاطبم در این عرض تسلیت، شکوهِ استواری و ثبات قدم شماست در رنج‌ها و مصائبی که در طول عمر بر شما رفته است؛ از روزها و شبهای سخت دیروز تا امروز و در این شرایط سخت و تحسرانگیزِ از دست دادنِ دختری چنین دلسوز و مؤمن به خدا، و دلباختۀ ایران و مردم رنج‌دیدۀ آن، و وفادار به موازین انسانی و نیز ماندگار در راه و رسم پدرِ دین­ورز و مبارز خود.
هر کس که با نام و آیین بازرگان اندک آشنایی داشته باشد، بی‌تردید نام و یاد و خاطره بانوی استواری چون ملکۀ طباطبایی در ذهن و ضمیرش ماندگار خواهد بود. شما از زنان بزرگ ایران زمین هستید که میراث عظیمی از ایمان و غناء وسیعی از فرهنگ را در دوجهت به ملت ایران ارزانی داشته‌اید. از یک سو پایداری در راه تحقق قانون و حصول آزادی، و از دیگر سو تربیت فرزندانی که همۀ میراث والدین خود را به نیکی پاسداری کرده و می‌کنند.
اکنون همۀ ما در سوگ و حسرت از دست دادن عزیزی از این سلالۀ پاک، در اندوهی ژرف فرورفته‌ایم و به تسلای همدیگر نشسته‌ایم و شکیبایی و صبر را از آستان صاحب مغفرت و رحمت طالبیم. این قطعاً از دشوارترین این ابتلاءات است و شما به رسمِ همیشگی خود جهت ابتغاء مرضات الهی از آن می‌گذرید تا پیروزمندانه به روزی برسید که مؤمنان در آن به نور خود به سوی او روند.
يَوْمَ تَرَى الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ يَسْعَى نُورُهُمْ بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَبِأَيْمَانِهِمْ بُشْرَاكُمُ الْيَوْمَ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا ذَلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ
خدای تعالی فرشتۀ عزیز را در میان فرشتگان خود در جنات عالیه قرارش دهد و از رحیق مختوم به او بنوشاند. آمین یا رب العالمین.   
 طاهرۀ علیزاده نایینی ـ  سید علی اصغر غروی
ارسال نظر
*