دفتر نشر آثار علامه حکیم سید محمد جواد موسوی غروی

کد : 2724
تاریخ انتشار : 1396/11/30

این همه هلاک و دمار! چرا؟!!

پس این همه هلاک و دماری که سالها است بر ما و جهان اسلام همچون باران می‌بارد و همچون سیل فرو می‌پاشد، نشانۀ این است ـ بناء به فرمودۀ خداوندی ـ که ما امت اصلاحی نبوده‌ایم. و تا این صفت نیاید، آن بلاء و مصیبت رخت برنبندد.
هم اکنون که ملت ایران داغ تازه‌یی را بر قلب و پیکر خود احساس می‌کند، و آدمیان جهان به اندوه فراوان نظاره‌گر مصائب و بلایای فرو ریز بر سراپای ما هستند، و هریک می‌کوشیم دیگری را تسلی خاطر دهیم، بد نیست نگاهی هم به آیات عظیم و روشنگر قرآن بیفکنیم. البته اگر غرور و تکبرمان اجازه دهد! 
1- آیه 112 نحل:
وَضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا قَرْيَةً كَانَتْ آمِنَةً مُّطْمَئِنَّةً يَأْتِيهَا رِزْقُهَا رَغَدًا مِّن كُلِّ مَكَانٍ فَكَفَرَتْ بِأَنْعُمِ اللَّهِ فَأَذَاقَهَا اللَّهُ لِبَاسَ الْجُوعِ وَالْخَوْفِ بِمَا كَانُوا يَصْنَعُونَ. 
وخدا مثلی زد شهری را که در امان و اطمینان بسر می‌برد، می‌آمدش روزیش به فراوانی از هرسو، پس ناسپاسی کرد نسبت به نعمتهای خدا، پس بچشانیدش خدا پوششی از گرسنگی و ترس را به سبب آنچه که می‌کردند.
هیچکس در میان ما و از بین ما حاضر نیست و نمی‌خواهد بپزیرد که در نظام اسباب و مسببات، هر حادثه و بلیه و مصیبتی مسؤولی دارد و باید مواخذه گردد! وگرنه کفران نسبت به نعمتهای الهی صورت گرفته است. حیرت انگیز است! اینها همه بلاء و بی‌پاسخ ماندن چرایی‌ها!! نه امروز و نه دیروز، بلکه همیشه!! 
2- آیه 117 هود:
وَمَا كَانَ رَبُّكَ لِيُهْلِكَ الْقُرَىٰ بِظُلْمٍ وَأَهْلُهَا مُصْلِحُونَ
پروردگار تو هلاک کننده شهرها نبوده است در حالی که اهل آنها اصلاح گران بوده باشند.
پس این همه هلاک و دماری که سالها است بر ما و جهان اسلام همچون باران می‌بارد و همچون سیل فرو می‌پاشد، نشانۀ این است ـ بناء به فرمودۀ خداوندی ـ که ما امت اصلاحی نبوده‌ایم. و تا این صفت نیاید، آن بلاء و مصیبت رخت برنبندد. 
3- آید 59 قصص:
... وَ مَا كُنَّا مُهْلِكِي الْقُرَىٰ إِلَّا وَأَهْلُهَا ظَالِمُونَ 
ما هلاک کنندگان شهرها نبوده‌ایم جز آن که اهل آنها ستمگران بوده باشند.
و ما چه ستم بر خود و بر ملت خود روا داشته‌ایم! و نه تنها در صدد جبران و تلافی و اصلاح آنها نبوده‌ایم، بر ستم خویش بر خویش افزوده‌ایم، و به جای توبه و جبران مافات، همواره از همدیگر انتقام گرفته‌ایم.
4- آیه 17 اسراء:
وَإِذَا أَرَدْنَا أَن نُّهْلِكَ قَرْيَةً أَمَرْنَا مُتْرَفِيهَا فَفَسَقُوا فِيهَا فَحَقَّ عَلَيْهَا الْقَوْلُ فَدَمَّرْنَاهَا تَدْمِيرًا
آنگاه اراده نمودیم تا شهری را ویران سازیم که به خوشگزران‌هایش فرمان به انجام اوامر خود (فعل نیکی‌ها است) دادیم، ولی آنها به ارتکاب تباهی‌ها پرداختند، آنگاه سزاوار وعدۀ عذاب ما گشت آن شهر، پس ما زیر و زبر ساختیم.
و در هر شهری که هیچ چیزی بر سر جای خودش نباشد، و در و دیوار و آسمان و زمینش بلاء خیز باشد، بناء به قول خدای تعالی، زیر و زبر گشته است. 
5- آیه 59 کهف:
 وَتِلْكَ الْقُرَىٰ أَهْلَكْنَاهُمْ لَمَّا ظَلَمُوا وَجَعَلْنَا لِمَهْلِكِهِم مَّوْعِدًا
و آن شهرها را هلاکش ساختیم همین که ستم کردند و و وقتی را برای هلاکش مقرر کردیم.
اینها همه هشدار است که آتش این ستمها و بیدادگری‌ها دامان بیگناهان، از کودکان و زنان و مردانی را نگیرد، که هیچ توان گریزی از دایرۀ ظلم را ندارند و به زبان حال می‌گویند: ای پروردگار ما! ما را از این شهری که اهل آن بیدادگرند بیرون بر و از خود برای ما دوست و یاری قرار ده!
... الَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا أَخْرِجْنَا مِنْ هَٰذِهِ الْقَرْيَةِ الظَّالِمِ أَهْلُهَا وَاجْعَل لَّنَا مِن لَّدُنكَ وَلِيًّا وَاجْعَل لَّنَا مِن لَّدُنكَ نَصِيرًا
6- و اما از سوی دیگر هم خدای تعالی یکی دیگر از قوانین لایتغیر خود را نسبت به جوامع بشری متذکر می‌گردد، در آیه 96 اعراف:
 وَلَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرَىٰ آمَنُوا وَاتَّقَوْا لَفَتَحْنَا عَلَيْهِم بَرَكَاتٍ مِّنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ وَلَٰكِن كَذَّبُوا فَأَخَذْنَاهُم بِمَا كَانُوا يَكْسِبُونَ
و چنانچه اهل شهرها (به راستی و درستی قوانین حاکم بر نظام هستی) ایمان آورده پرهیزگار می‌شدند، هرآینه برمی‌گشادیم برایشان برکات آسمان و زمین را، اما دروغ انگاشتند؛ پس ما هم برگرفتیم‌شان به جهت دستاورد خودهاشان.
من به سبب و به اندازه ندانم کاری‌ها و سهل انگاری‌های خودم، خود را در وقوع این حادثه دلخراش که امیدوارم آخرین آنها باشد، سهیم می‌دانم، و روح و روانم را در آتش عذاب آن سوزان می‌بینم، و از آستان صاحب مغفرت، غفران و رحمتش را مسألت دارم. و خود را در غم بازماندگان این واقعۀ جانکاه شریک می‌سازم و به هیچ کس تسلیت نمی‌گویم باشد که دست در دست هم بتوانیم رفع ظلم از این سرزمین بنماییم وگرنه عذاب همچنان باقی است.
سید علی اصغر غروی
ارسال نظر
*