دفتر نشر آثار علامه حکیم سید محمد جواد موسوی غروی

کد : 404
تاریخ انتشار : 1392/06/24

ارج نهادن به مقام علم و عالم

من او را پروردگارش می‌خوانم که مرا بیافریدم و آنگاه به میزان دانشی که اندوخته‌ام ارجم نهاد و پیامبران را از میان ما برانگیخت تا پاکیزه سازند و دانش و حکمت بیاموزندمان. «يزَكِّيهِمْ وَيعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ»(آل‌عمران 164). و پیش از این همه در گمراهی بودند. «وَإِنْ كَانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِي ضَلَالٍ مُبِينٍ» (آل‌عمران 164). آفریدگارمان ترازویی بنهاد و به علم ما را بسنجید، و پیامبران خود را نیز به کفۀ این میزان نهاد. «وَلُوطًا آتَينَاهُ حُكْمًا وَعِلْمًا»(انبیاء 74)، «وَلَقَدْ آتَينَا دَاوُودَ وَسُلَيمَانَ عِلْمًا»(نمل 15) ـ و موسی را نیز ـ «وَلَمَّا بَلَغَ أَشُدَّهُ وَاسْتَوَى آتَينَاهُ حُكْمًا وَعِلْمًا»(قصص14). و در علت گزینش طالوت فرمود: «وَزَادَهُ بَسْطَةً فِي الْعِلْمِ»(بقره 247). و یوسف را نیز با صفت حکمت و علم ستوده است: «وَلَمَّا بَلَغَ أَشُدَّهُ آتَينَاهُ حُكْمًا وَعِلْمًا»(یوسف 22). و خداوند هر بندۀ صاحب علمی را سزاوار امامت و پیشوایی دانسته و دربارۀ آن کس که راهنمای موسی شد فرموده: «آتَينَاهُ رَحْمَةً مِنْ عِنْدِنَا وَعَلَّمْنَاهُ مِنْ لَدُنَّا عِلْمًا»(کهف 65). پس اکنون که حرکت درست و گردش منظم جهان هستی بر پایه دانش نهاده شده، چه نکو و شایسته است که ما از مقام معلم حضوری بایسته داشته باشیم.
ارسال نظر
*